Ogromną rolę w naszym życiu odgrywają narządy zmysłów. Odbierane przez nie bodźce docierają do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Niosąc informacje o otaczającym nas świecie, pozwalają poznawać go i uczyć się właściwego reagowania na cechy i wymagania środowiska, w którym żyjemy.
Integracja Sensoryczna to proces organizujący docierające do mózgu informacje płynące z ciała i środowiska. W procesie tym mózg rozpoznaje, segreguje, rejestruje, interpretuje i łączy te informacje tak, by mogły być użyte w reakcji na wymagania płynące z otoczenia w celowym działaniu.
Gdy niektóre elementy procesu zwanego integracją sensoryczną nie funkcjonują skutecznie, może się to objawiać np. problemami z:
- przyswajaniem wiedzy
- koncentracją
- koordynacją
- poziomem aktywności
- rozwojem
- samooceną
- zachowaniem
Najczęściej zauważane zaburzenia Integracji Sensorycznej
- nadwrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe i słuchowe
- zbyt mała wrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe i słuchowe
- zbyt wysoki lub zbyt niski poziom aktywności
- problemy z koordynacją
- opóźnienia w rozwoju mowy lub zdolności językowych
- opóźnienia w rozwoju zdolności ruchowych (mała i duża motoryka)
- problemy z nauką
- niska samoocena
- kłopoty z dobrą organizacją
- kłopoty z zachowaniem
Cel terapii
Poprawianie jakości przesyłania i organizacji informacji sensorycznej (tego, co jest odbierane przez różne zmysły naszego ciała) oraz tworzenie odpowiedniej reakcji adaptacyjnej, czyli efektywnego reagowania, odpowiedniego do wymogów otoczenia.
Dla kogo?
Terapia integracji sensorycznej dedykowana jest dzieciom w normie z niewielkimi deficytami rozwojowymi oraz dzieciom niepełnosprawnym, w tym szczególnie ze spektrum autyzmu, z mózgowym porażeniem dziecięcym, z zespołem Downa i z niepełnosprawnością intelektualną.
Diagnoza zaburzeń przetwarzania sensorycznego obejmuje wywiad, kwestionariusz sensoryczny, obserwację kliniczną oraz Południowo-Kalifornijskie Testy Integracji Sensorycznej.